Deel 10 – Wat gebeurt er na de dood?
Is de dood echt het einde?
De dood is misschien wel het grootste mysterie van het leven.
Vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken.
Misschien heb je iemand verloren van wie je veel hield.
Misschien vraag je je af:
Waar is die persoon nu?
Bestaat er leven na de dood?
Zal ik mijn geliefden ooit terugzien?
Vrijwel iedere religie geeft daar een ander antwoord op.
Maar wat zegt de Bijbel eigenlijk?
De dood hoorde niet bij Gods plan
De Bijbel begint met een wereld zonder ziekte, verdriet en dood.
God schiep het leven.
Hij verklaarde Zijn schepping zelfs “zeer goed”.
De dood kwam pas in de wereld nadat de zonde haar intrede had gedaan.
“Door één mens is de zonde in de wereld gekomen, en door de zonde de dood.” (Romeinen 5:12)
Dat betekent iets belangrijks.
De dood is geen vriend.
Hij is ook geen onderdeel van Gods oorspronkelijke bedoeling.
Wat gebeurt er wanneer iemand sterft?
Veel mensen denken dat een mens direct na zijn overlijden naar de hemel of de hel gaat.
Maar wanneer we de Bijbel zorgvuldig lezen, valt iets op.
De dood wordt heel vaak vergeleken met een slaap.
Toen Jezus over Lazarus sprak, zei Hij:
“Onze vriend Lazarus slaapt, maar Ik ga hem wakker maken.” (Johannes 11:11)
De discipelen dachten dat Lazarus gewoon lag te slapen.
Daarom legde Jezus uit dat Lazarus gestorven was.
Blijkbaar gebruikte Jezus het beeld van de slaap heel bewust.
Waarom?
Omdat een slapend mens zich niet bewust is van het verstrijken van de tijd.
Weten de doden nog iets?
Ook hierover spreekt de Bijbel opvallend duidelijk.
Prediker schrijft: “Want de levenden weten dat zij sterven zullen, maar de doden weten helemaal niets.” (Prediker 9:5)
En even verderop: “Hun liefde, hun haat en hun afgunst zijn allang vergaan.” (Prediker 9:6)
David schrijft: “Zijn geest gaat uit, hij keert terug tot zijn aarde; op die dag vergaan zijn plannen.” (Psalm 146:4)
Deze teksten beschrijven de dood als een toestand van volledige rust en onbewustzijn.
Wat is een mens volgens de Bijbel?
Veel mensen spreken over een lichaam met een onsterfelijke ziel.
Maar de Bijbel gebruikt andere woorden.
Bij de schepping lezen we:
“Toen vormde de HEERE God de mens uit het stof van de aardbodem en blies de levensadem in zijn neus. Zo werd de mens tot een levend wezen.” (Genesis 2:7)
Let goed op wat hier staat.
Er staat niet dat de mens een ziel kreeg.
Er staat dat de mens een levend wezen werd.
De Bijbel beschrijft de mens als een eenheid van lichaam en levensadem.
Wanneer de levensadem terugkeert naar God, houdt die levende persoon op te bestaan totdat God hem weer tot leven roept.
Waar ligt dan de hoop van een christen?
Niet in een onsterfelijke ziel.
Maar in de opstanding.
Dat is één van de belangrijkste boodschappen van het Nieuwe Testament.
Paulus schrijft: “Want de Heere Zelf zal neerdalen uit de hemel… en de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.” (1 Thessalonicenzen 4:16)
Let op dat Paulus de hoop van de gelovige niet verbindt aan het moment van overlijden, maar aan de wederkomst van Jezus.
Dan zullen de gelovigen worden opgewekt.
Dat is de grote christelijke hoop!
Waarom is dit eigenlijk goed nieuws?
Misschien vraag je je af waarom dit belangrijk is.
Omdat het laat zien dat onze overleden geliefden niet ergens lijden of rondzwerven.
Volgens de Bijbel rusten zij.
Zij ervaren geen pijn.
Geen verdriet.
Geen angst.
Voor hen zal het moment tussen hun overlijden en de wederkomst van Jezus aanvoelen als één ogenblik.
Het volgende wat zij bewust zullen meemaken, is de stem van Jezus die hen roept tot nieuw leven.
Wat een prachtige hoop!
En als iemand God afwijst?
God wil dat ieder mens behouden wordt.
Hij nodigt iedereen uit om het eeuwige leven te ontvangen.
Maar liefde kan niet worden afgedwongen.
God respecteert onze vrijheid.
Wie ervoor kiest zonder God te leven, zal uiteindelijk ook zonder Hem de eeuwigheid tegemoet gaan.
Niet omdat God mensen graag verliest.
Maar omdat Hij onze keuzes serieus neemt.
Juist daarom klinkt Zijn uitnodiging vandaag nog steeds.
En jij?
Misschien maakt de dood je bang.
Misschien mis je iemand die is overleden.
Of misschien vraag je je af wat jouw toekomst zal zijn.
Jezus sprak woorden die miljoenen mensen al bijna tweeduizend jaar hoop geven: “Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven.” (Johannes 11:25)
De Bijbel eindigt niet met een graf.
Hij eindigt met een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
“Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, ook geen rouw, jammerklacht of pijn.” (Openbaring 21:4)
Dat is Gods belofte.
En daarom hoeft de dood niet het laatste woord te hebben.
Want dankzij Jezus wacht iedereen die Hem vertrouwt een toekomst zonder verdriet, zonder pijn en zonder afscheid.
Vooruitblik
In het volgende deel gaan we een vraag onderzoeken die steeds belangrijker wordt in een wereld vol religies en levensbeschouwingen:
“Hoe weet je eigenlijk of een religie waar is?”
Kunnen alle religies tegelijk waar zijn? Of geeft de Bijbel ons criteria om waarheid van dwaling te onderscheiden?